Автор: Живко Деспотоски Кога ќе видиш детски насолзени очи и силно го стега на гради своето име, знај дека тоа дете еден ден со чест ќе го изговара, и додека стои на студот, во мислите му е напишано јас сум Македонка. Кога ќе слушнеш момински песни и ора под сино небо кај се вијат, не криј ја радоста, речи им на тие до тебе што стојат, венец од ора да сплетат и нека течат солзи радосници, оставиги нека потни снаги и румени лица да мијат, и да се срамиш, да не сакаш да речеш
МАКЕДОНСКИ ВРЕМЕПЛОВ