Macedonian Timeline Australia

ДЕЛ ОД ВИСТИНАТА ЗА ДОЛНА ПРЕСПА Покрај земјениот пат кој води од селото Љубојно кон црквата „Св. Петар и Павле“, на една височинка, се наоѓа црквата посветена на „Св. Атанасиј Велики“. Објектот претставува мала еднокорабна градба со тристрана апсида на исток и влез на западнат страна. Во поново време црквата е малтерисана. Сите преправки, според натписот врежан во малтерот над влезот од надворешната страна се направени во 1968 год.  Внатрешноста на црквата со олтарната преграда е поделена на наос и олтарен простор. Иконостасот со трите престолни икони се издига скоро до таванот. Иконите според натписите кои се наоѓаат на нив потекнуваат од 1929 година. Најважната содржина, со која го задржува вниманието црквата „Свети Атанас“, се остатоците на ѕидното сликарство врз источниот ѕид од олтарниот простор. Според стилските карактеристики како и според сочуваниот натпис ова сликарство потекнува од првите децении на 17 век.

Списанието „Повод“ бр. 75  за јануари 2026 година, наменето за литература и култура, се појави во печатена и во електронска форма, двојазично, со цел тоа успешно да го промовира македонскиот јазик, литература, култура и македонската заедница во демократска и мултикултурна Австралија. Списанието е еден вид огледало на МЛД „Григор Прличев“ и е посветено на постигнувањата на македонските иселеници. Иаку, друштвото „Григор Прличев“.новиот број на списанието „Повод“ го збогати со поетски содржини посветeни на дедовските корени во Македонија, за кои пишуваат со големи чувства и силна љубов, какви што можат да се сретнат  кај македонските иселеници во светот.  Списанието „Повод“ е посветено на животот и делото на Наум Трајчески. Кој е роден 1952 година во село Издеглавје, Охридско. Од 1977 година живее во Австралија. Основач е на Македонското литературно друштво ,,Ванчо Николески“ од Квинбијан, Нов Јужен Велс. Наум неуморно работи на промовирањето на македонскиот збор преку одрж...

Учењето јазици често звучи застрашувачки како за младите така и за старите. Многумина од нас посакуваат да не научиле јазик на повисоко ниво во училиште. Но, иако возрасните од сите возрасти можат добро да се снајдат во стекнувањето нов јазик, стравот - или сеќавањето на борбата да се запамети граматиката во училиште - може да нè спречи. Вистинските придобивки што може да ги донесе учењето друг јазик се големи и важни. Покрај безбројните когнитивни придобивки, тоа носи културни увиди и емпатична свест. Кога учиме нови јазици се случуваат интересни промени во мозокот. Се создаваат нови нервни патишта. Сепак  петте митови за учењето јазици можеби не обесхрабруваат. Мит еден: сè е во граматиката и вокабуларот Всушност, учењето за луѓето, историјата и културата е веројатно најдобриот дел од учењето јазик. Иако граматиката и вокабуларот се несомнено важни аспекти на учењето јазици, тие не постојат изолирано од начинот на кој луѓето комуницираат во секојдневниот живот.

Ние, Македонците немаме пирамиди и сфинги, нашата таковина не е украсена со палати на материјалните паметници, но имаме нешто кое ниту вековите, ниту природните стихии, ниту демонската рака на насилниците не можат да го разурнат. Таа нескршлива сила е излеана во единствениот паметник - народната песна и игра, најбогатото и најценетото наследство што ни останало од минатиот живот и културата на Македонецот, сочувано и до денес”. „ Да ја пазиме и да ја пееме народната песна, зошто е сила и, додека ја пазиме, ќе живее моќниот дух на создателот и на народот.“ Јосиф Чешмеџиев 1926 Macedonian Timeline Australia

Промоцијата на книгата Зад Присој , Историја на Семејството Здравески од село Лопатица Прилепско oд Јагода Здравеска-Котеска во организација на Македонското Литературно Здружение “Кочо Рацин“ од Мелбурн се одржа на 7 Декември 2025 во просториите на Yarra Plenty Regional Library, Mill Park. Водител на програмата беше Лидија Стојаноска, Промотори: Гордана Димовска и Зоран Здравески.  Извадоци од книгата читаа: Дона Димовски-Канатаровски, Весна Котеска, Антониј и Китан Здравески. Зад Присој е трето дело на авторката Јагода Здравеска -Котеска, која вложила многу труд и долгогодишно истражување и собирање на податоци за семјната историја, чија историјата е и историја на македонскиот народ. Авторката во нејзиното обраќање до присутните кажа дека целта за книгата била “да остане запишана семејната историја во наследство на моите деца и идните поколенија, приказната за предците да остане запишана и да ги потсети дека потекнуваат од многу жилав и отпорен народ кој преживеал разни премрежја ...

Традиционалните песни се „музичко огледало на светот“, доловувајќи ја човечката состојба во сите моменти од животот. Ја чуваат културата и нудат моќен лек за душата. Служат како безвременска врска со нашите корени, а уметници како Луис Армстронг ја нарекуваат целата музика „народна музика“, и ја нагласуваат нејзината универзална, човечка суштина. Тие се однесуваат на преживување на најсилните мелодии, еволуирајќи за да станат концизни и брилијантни со генерациите, одразувајќи длабоки вистини, споделени искуства и самата „душа“ на еден народ.