И немаше ништо да те одврати Постана бунтовник во кошмарен сон а чувствата како стари избледени конци... се кинат и ти го олеснуваат патот ти стануваш ненадајно и си одиш... Ги остави боите и четката со која знаеше и да сликаш во прашината остана поема започната но недовршена зборовите испрекинати плачат и дење и ноќе довикуваат да се вратиш како птица во своето гнездо да се свиеш и стоплиш да насликаш нови бои да го отвориш срцето кога умот друг пат фатил.
МАКЕДОНСКИ ВРЕМЕПЛОВ