Skip to main content

СОВРШЕНО СРЦЕ

Приказна 
 Еден млад човек тврдел дека неговото срце е совршено. На него не можело да се најдат никакви рани, ни лузни на него, па така сите се сложувале дека неговото срце е навистина совршено. Еден ден додека тој се фалел пред другите, го дослушнал еден старец и му викнал:
- Синко, а зошто моето срце не е така совршено како твоето? 
Срцето на старецот силно чукаше, но беше преполно со лузни и рани, што дури и на некои места делчиња од него беа преместени, па на друга страна додавани кои потполно не одговараа на местата, а некаде дури фалеа и делчиња од него. Луѓето што се наоѓаа околу нив, со недоверба го погледнаа старецот и се прашуваа како може неговото срце да е посовршено од она на младичот. Младичот погледна во срцето на старецот, и смешкајќи се му рече:
- Мора да се шегуваш дедо! Ајде дедо спореди го моето срце со твоето, види го моето е совршено, а твоето е преполно со лузни и рани.

Старецот се насмевна и му одговори:
- Погледни добро синко, кај мене секоја лузна ја претставува личноста што сум ја љубел, и на која сум и подарувал љубов, каде што има рана, сум извадил парче од моето срце и сум и го подарил на љубената. Погледни овде каде што ми е додадено, тоа е кога љубените ми подарувале парче од нивното срце, но не се совпаѓало најдобро со празнината на моето. Таму каде што гледаш празнина, тоа е кога сум подарувал дел од срцето, а возврат не сум добивал и на него настанале големи празнини и вдлабнатини. Но иако се отворени и болни, ме потсеќаат на љубовта која сум ја споделувал со надеж дека еден ден ќе се врати и ќе ми ја потполни празнината.
Синко!...ДАЛИ СЕГА ЈА ГЛЕДАШ ВИСТИНСКАТА УБАВИНА НА МОЕТО СРЦЕ?!

Младичот малку се подзамисли, го погледна старецот, откина едно парче од своето СОВРШЕНО СРЦЕ, пријде и му го подаде на старецот. Старецот го зеде делот од срцето на младичот, откина дел од неговото и го стави на раната од младото срце. Тогаш младичот го погледна своето срце, кое сега не беше СОВРШЕНО, но, беше ПОУБАВО ОД СОВРШЕНОТО.
www.napauza.mk

Comments

Popular posts from this blog

МАКЕДОНСКИОТ ГЕНИЈ СО ГЛОБАЛЕН ПЕЧАТ ВО ФИЛМОТ

Филмот не е само приказна која ја гледаме тоа е огледало во кое човештвото се гледа и преиспитува.Филмот е молк што зборува светлина што боли а вистина што не се заборава. Еден добар филм не ти нуди одговор туку ти поставува прашање што не престанува да те следи.И за крај филмот е уметност да ја кажеш најтешката вистина и да ја претвориш во убавина - Симе Младеновски. MT – долго време сте во медиумскиот свет и постигнувате големи успеси, ве нарекуваат гениј, но како беше почетокот, како дојде до тоа да навлезете во филмската уметност? Симе - Македонскиот гениј со глобален печат во филмот.Се се ќ авам на деновите кога со трепет ги чекав неделните филмови на телевизија, a потоа и сам почнав да експериментирам со камера и монтажа. Се почна како хоби но потоа сфатив дека тоа ќе биде мојот животен пат  и идна моја професија.И така беше тоа е како некоја зависност која се повеќе те тера да креираш голем наплив на идеи имаш секогаш низ глава и секогаш си велиш оваа е најдобра, но не баш...

КОЈ Е СЛАВЕ НИКОЛОВСКИ – КАТИН?

Пишува: ДУШАН РИСТЕВСКИ-МАКЕДОН Славе Николовски – Катин, ѝ е познат на македонската и на меѓу¬народната културна и научна јавност со многубројните публицистички и научни трудови посветени, главно, на животот на Македонците во светот, но и на низа други аспекти поврзани со дијаспората, како и со литературата, културата, религијата, науката… Тој е роден на 19 август 1941 година во Преспа. Осумгодишно училиште завршил во Љубојно, а средно техничко училиште, Геодетски отсек и Филолошки факултет, група Англиски јазик и книжевност во Скопје. Две години студираше и на Вишата геодетска школа во Белград ако студент, замина во Канада, каде што остана четири години. Во Торонто се школуваше во Интернационалниот институт за англиски јазик и литература „Раерсон”. Извесен период работеше како геодет и пројави активност во македонската колонија во Торонто. Еден мандат во 1978 година беше генерален секретар на Црковната управа при Македонската православна црква „Св. Климент Охридски” во Торонто. П...

МАНАСТИРСКАТА ЦРКВА „СВ. АТАНАС“ И НЕЈЗИНОТО ЗНАЧЕЊЕ ЗА ЉУБОЈНО

ДЕЛ ОД ВИСТИНАТА ЗА ДОЛНА ПРЕСПА Покрај земјениот пат кој води од селото Љубојно кон црквата „Св. Петар и Павле“, на една височинка, се наоѓа црквата посветена на „Св. Атанасиј Велики“. Објектот претставува мала еднокорабна градба со тристрана апсида на исток и влез на западнат страна. Во поново време црквата е малтерисана. Сите преправки, според натписот врежан во малтерот над влезот од надворешната страна се направени во 1968 год.  Внатрешноста на црквата со олтарната преграда е поделена на наос и олтарен простор. Иконостасот со трите престолни икони се издига скоро до таванот. Иконите според натписите кои се наоѓаат на нив потекнуваат од 1929 година. Најважната содржина, со која го задржува вниманието црквата „Свети Атанас“, се остатоците на ѕидното сликарство врз источниот ѕид од олтарниот простор. Според стилските карактеристики како и според сочуваниот натпис ова сликарство потекнува од првите децении на 17 век.