Љубојно е познато како едно од најголемите иселенички населби во Преспа. Во неговата историја е забележано дека македонското населие од Љубојно учествувало во Илинденското востание и во Ослободителната борба на Македонија, потоа во него е отворено второто училиште на македонски јазик во државата по ослободувањето. Исто така, тоа е атрактивна туристичка дестинација со долга и значајна историја.
Љубојно е едно од најубавите села кое пленува со своите архитектонски градби, со стилот на старите куќи, сокаците и дворовите, како и со иновациите во начинот на живеење што бројните печалбари ги пренеле од светот во својот роден крај.
Меѓутоа, прашањето со уништувањето на шумата над селото е под сите критериуми и го натера население, ни малку, ни многу, туку 100 (и со букви сто) дена мирно да протестира за сечењето на шумата, кој е невиден случат во самостојна и демократска Република Македонија. За жал, надлежните органи во Република Македонија молчат како ништо да не се служува и некажуваат дали нерегулатното сечење на шумата е плански и според законите.
Инаку, уништувањето на шуматаа е во близина на манастирската црква „Свети Атанас“ која е заштитник на селото и е една од позначајните цркви на љубанци. Таа се наоѓа во Коријата, на ридот од јужната страна на селото на околу 700 метри, над Полициската станица. Црквата е една од постарите, и е градена во XIV век. Ѕидовите се од камен, а покривот пред обновувањето беше со камени плочи. Оваа манастирска црква е опкружена со дабови стебла и претставува место за одмор и рекреација и еден вид видиковец. Таа е собиралиште за љубанци на свети Атанас на 31 јануари.
За жал, македонско народно правило неважи за претпријатието „Македонски шуми“ на Република Македонија кое според информациите на локалното население и Месната заедница ја уништува шумата без страм и одговорност, а тоа се врши без јасно образложение и без земање предвид на еколошките, туристичките и социјалните последици. Притоа заборавајки дека сечата ја уништува природната флора и фауна, го нарушува шумскиот екосистем и ја зголемува ерозијата на почвата на Љубојно.
Треба да се нагласи дека жителите на Љубојно и другите села во Долна Преспа зависат од шумата која ги дарува со чист воздух, ги заштитува од поплави и ја одржува познатата преспанска микроклима. Затоа се очекува итна реакција – стопирање на сечата, издавање на официјално соопштение и вклучување на претставници од локалните заедници во идните одлуки поврзани со управувањето со шумскиот фонд на Љубојно и Брајчино.
Доколку по 100 дена одржување мирни демонстрации на населениет и пријателите на Љубојно не се запре оваа активност и не се обезбедат транспарентни информации за нејзината законитост и оправданост, неопходно потребно ќе биде да се вклучат пошироките државни институции, македонското население и медиумите во Република Македонија.
Пошува: СЛАВЕКАТИН
Comments
Post a Comment