Skip to main content

БАНИЦА ВО ПЛАМЕН

Беше рано утро, 4-ти мај 1903 година. Зората се зазоруваше. Ѕвездата Деница тивко трепереше од над Баница. Во селото петлите пееја, го најавуваа раѓањето на новиот ден. Луѓето станаа од постелите. Истокот како крв се црвенееше.
Гоце со четата на Димитар Гуштанов и Ѓорѓи Бродлијата, се на се дваесетмина, спиеше во селото Баница и ништо лошо не претчувствуваше. тука се беше затекол и револуционерот Димо Хаџи Димов. Уште убаво не се беше разденило кога од сите страни во селото залајаа кучиња.
Не потраа долго, во куќата каде што спиеше Гоце Делчев влезе задишена една старица и извика:
- Синови, станувајте! Илјаден турски аскер го сардиса селото.
За миг Гоце стана на нозе. Ја наполни малихерката. Ги прегледа револверите и бомбите. Тоа го направија и другите. За миг сите беа готови за крвава и нерамна борба. Дваесетмина против илјаден аскер.
- Гоце - предложи Гуштанов - да поведеме борба од селото од јакиве камени куќи. Кога ќе падне мрак, некако ќе се извлечеме.
Гоце малку се замисли и одговори:
Не, Тоа не смееме да го направиме. Турците ќе го изгорат селово Баница. За да не го земеме селово на шија и да го спасиме од Турците да не го изгорат, мораме да го пробиеме обрачот и да излеземе надвор.
- Ама... Гоце... почна Димо хаџи Димов, но Гоце го прекина и рече:
Тој што тргнал во борба за слобода, одамна ја прежалил главата. Гоце цврсто ја стегна пушката, гордо се исправи, високо ја крена главата и искомандува:
-За слобода на Македонија, браќа, напред против тираните и поробителите!
Тоа го рече и прв се втурна надвор низ вратата. Како рисови по него се втурнаат и другите комити. Од другата страна запукаа пушките на турскиот аскер. Град од куршуми се истури на нив.Гоце претрча до една пресушшена рекичка. По него претрчаа и другите.
- Легнете - викна Гоце.
Дваесет огнени пушки згрмеа, дваесет жешки оловни зрна се забија во крв и месо. Се заниша танецот од опсадителите. Последуваа уште неколку залпови од турскиот аскер. некој од Гоцевите другари извика:
- Ме ранија!
Гоце се поткрена. Еден куршум го боцна во градите. Бликна врела црвена крв и му го попрска елекот. Гоце скрца со забите, уште еднаш цврсто го стегна кундакот од малихерката и извика:
- Удрете на поробителите! Стрелајте на кучињата.
тоа беа неговите последни зборови. Гоце лежеше и ја полеваше со својата врела крв својата поробена земја. ти се чинеше дека е жив и дека ја целува земјата со своите врели усни...
Од сите страни во селото се крена чад. Огнени јазици го голтаа селото Баница.
Целиот ден другарите од камената плевна пукаа на аскерот. Целиот ден комитите со куршуми го бранеа мртвото тело на својот војвода. Целиот ден никој не смееше од турските војници да му пристапи на мртвиот Гоце.
Вечерта, под крилата на мраот, другите преживеани борци се извлекоа надвор од селото...
Тогаш народот ја испеа песната за својот голем војвода:
Баница врисна, Кукуш проплака
роби во плевна на глас пиштеа...

Ванчо Николески

Labels:

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

МАКЕДОНСКИОТ ГЕНИЈ СО ГЛОБАЛЕН ПЕЧАТ ВО ФИЛМОТ

Филмот не е само приказна која ја гледаме тоа е огледало во кое човештвото се гледа и преиспитува.Филмот е молк што зборува светлина што боли а вистина што не се заборава. Еден добар филм не ти нуди одговор туку ти поставува прашање што не престанува да те следи.И за крај филмот е уметност да ја кажеш најтешката вистина и да ја претвориш во убавина - Симе Младеновски. MT – долго време сте во медиумскиот свет и постигнувате големи успеси, ве нарекуваат гениј, но како беше почетокот, како дојде до тоа да навлезете во филмската уметност? Симе - Македонскиот гениј со глобален печат во филмот.Се се ќ авам на деновите кога со трепет ги чекав неделните филмови на телевизија, a потоа и сам почнав да експериментирам со камера и монтажа. Се почна како хоби но потоа сфатив дека тоа ќе биде мојот животен пат  и идна моја професија.И така беше тоа е како некоја зависност која се повеќе те тера да креираш голем наплив на идеи имаш секогаш низ глава и секогаш си велиш оваа е најдобра, но не баш...
Post a Comment
Read more

КОЈ Е СЛАВЕ НИКОЛОВСКИ – КАТИН?

Пишува: ДУШАН РИСТЕВСКИ-МАКЕДОН Славе Николовски – Катин, ѝ е познат на македонската и на меѓу¬народната културна и научна јавност со многубројните публицистички и научни трудови посветени, главно, на животот на Македонците во светот, но и на низа други аспекти поврзани со дијаспората, како и со литературата, културата, религијата, науката… Тој е роден на 19 август 1941 година во Преспа. Осумгодишно училиште завршил во Љубојно, а средно техничко училиште, Геодетски отсек и Филолошки факултет, група Англиски јазик и книжевност во Скопје. Две години студираше и на Вишата геодетска школа во Белград ако студент, замина во Канада, каде што остана четири години. Во Торонто се школуваше во Интернационалниот институт за англиски јазик и литература „Раерсон”. Извесен период работеше како геодет и пројави активност во македонската колонија во Торонто. Еден мандат во 1978 година беше генерален секретар на Црковната управа при Македонската православна црква „Св. Климент Охридски” во Торонто. П...
Post a Comment
Read more

МАНАСТИРСКАТА ЦРКВА „СВ. АТАНАС“ И НЕЈЗИНОТО ЗНАЧЕЊЕ ЗА ЉУБОЈНО

ДЕЛ ОД ВИСТИНАТА ЗА ДОЛНА ПРЕСПА Покрај земјениот пат кој води од селото Љубојно кон црквата „Св. Петар и Павле“, на една височинка, се наоѓа црквата посветена на „Св. Атанасиј Велики“. Објектот претставува мала еднокорабна градба со тристрана апсида на исток и влез на западнат страна. Во поново време црквата е малтерисана. Сите преправки, според натписот врежан во малтерот над влезот од надворешната страна се направени во 1968 год.  Внатрешноста на црквата со олтарната преграда е поделена на наос и олтарен простор. Иконостасот со трите престолни икони се издига скоро до таванот. Иконите според натписите кои се наоѓаат на нив потекнуваат од 1929 година. Најважната содржина, со која го задржува вниманието црквата „Свети Атанас“, се остатоците на ѕидното сликарство врз источниот ѕид од олтарниот простор. Според стилските карактеристики како и според сочуваниот натпис ова сликарство потекнува од првите децении на 17 век.
1 comment
Read more