Македонските народни поговорки се куси и мудри пораки кои ги создавал нашиот народ во минатото. Преку нив се изразува длабока мисла за човекот, работата, животот, пријателството и се она што не опкружува. Со поговорките најчесто се изнесува критика, суд, за на крајот да се извлече и главната поука. Кој сее добрина – жнее добрина. Гатала бабата да нема мраз, а изутрината снег до колена. Водата спие, душманот не спие. Види го прво дрвото, та после седни под него. Едно кројат глувците, а друго крои мачорот. Кој рано рани две среќи граби. Она што не го сакаш за себе не го мисли на друг. Гостинот и рибата третиот ден, смрдат. Магарето на магарето му е подобро од арапскиот коњ. Поубава е чучулигата во рацете отколку тетребот на дрвото. Подобро е никогаш да не се почне отколку никогаш да не се заврши. Помеѓу зборовите и делата, долг е патот. Кој е паметен, не ја става раката помеѓу чеканот и наковалната. Добрите дела тешко одат, а злите ѕвонат како ѕвонци. Вистината е посја...
МАКЕДОНСКИ ВРЕМЕПЛОВ