Skip to main content

МАКЕДОНСКИОТ ЈАЗИК Е НАШ ДОЛГ


Милоста кон родниот јазик е наш долг и наше право. Ние сме должни да го милуваме нашиот јазик, зошто е наш, исто како што е наша татковината. Еден народ што го изгубил својот јазик, личи на човек кој го изгубил патот и не знае ни каде оди, ни кој е!- Крсте Мисирков
Македонскиот јазик зазема посебно место во мултиетничка Австралија. Повеќе од 30 години е вклучен во програмите на некои редовни училишта и секако во програмата на Викториското саботно училиште.

Во текот на учебната година  наставниците  вложуваат голем труд во организирање на занимливи лекции и активности за да го подобрат квалитетот на наставната програма.  Со цел да  поттикнеме што поголем број на деца да го изучуваат македонскиот јазик, ја организиравме и едукативната програма, “Македонска Новогодишна приказна“. Многу сме радосни што оваа година имавме  масовен одзив на пријавени деца од четири годишна возраст па до 18 години. Несомнено голем беше интересот за македонските обичаи (Мира Цаковска), како и активности за Нова година (Весна Дамчевска, Ленче Инџевски) занимливости за Божиќните празници и пишување на новогодишна приказна со Гордана Димовска.
Ова е наш нов чекор кон воведување на нови промени во наставната програма, поттикнување на што поголем број деца да учат Македонски јазик и да им ја пренесеме љубовта кон македонската традиција и обичаи.

Паричката за среќа падна во делот на Клаудија Гроздановска  за што не можеше да ја сокрие радоста.
Овојпат го вклучивме и Дедо Мраз да донесе подароци за вредните ученици. Благодариме Џорџ Стојкоски за неговата успешно завршена работа.
Изразуваме голема благодарност до нашите спонзори, Црквата, Раѓање на Пресвета Богородица, Сиднем, Крис Лангоски,  Доне Димов од Канбера, Kings Fresh burek,медиумите:  Today – Денес, Радио Илинден, Мелбурн, Македонка Засекогаш, сите наши фб пријатели,Вин Фм и  секако родителите кои не поддржуваат во  кампањата за зачувување на македонскиот јазик меѓу најмладите.  За поздравување е и одлуката на Агенцијата за иселеништво на Македонија да ја поддржи нашата едукативна програма.

И на крајот апелираме  до сите Македонци , да ги запишат своите деца во најблиските училишта. Тоа можат да го сторат на веб страницата www.vsl.vic.edu.au. Новата учебна година започнува на 9 февруари.
Организатори: Весна Дамчевска, Мира Цаковска и Гордана Димовска
 
Во прилог
Новогодишна приказна
ПОДАРОК
(Автор: Гордана Димовска)
И пак тоа време од годината кога сите луѓе наоколу се радосни и очекуваат нешто посебно да им се случи. Јас седам сам во мојата соба и размислувам за тоа што би можел да направам за оваа година да ми биде посебна и различна од другите. Се мислам и гледам низ прозорецот. А дома веќе моите родители го декорираат новогодишното дрво. Да, пак така. Се исто како и лани. Сестра ми Ленче има пет години и едвај чека да ги стави лампионите на елката. Премногу е возбудена. Баба  ми и дедо ми само што не дошле. Тие исто така ни носат подароци и спремаат убави јадења за новогодишната ноќ.
Уште се сеќавам на книгата која ја прочитав за волшебната приказна. За двете кутии, црна и бела, за празната кутија исполнета со бакнежи кои таткото не можеше да ги види но кога дозна за тоа од неговата петгодишна ќерка, ја чуваше кутијата како најскапоцен подарок во неговиот живот.
Ех кога би можел и јас нешто да смислам!
Во мислите ми беше и незаборавниот престој во Македонија. Се навратив за момент и таму, и посакав да се најдам во снежните убавини на Битола. Но тоа беше само желба. Токму така, желба. Но што со нашите желби и копнежи? 
И започнав да работам на мојот специјален новогодишен подарок. Ги спаковав во една црвена кутија и возбуден истрчав кај моите да им го предадам. Еве , отворете, внатре има подароци за сите вас.
Татко ми го зеде жолтото ливче, на него пишуваше – оствари една желба.
Мајка ми го зеде црвеното – на него  пишуваше – подари среќа.
Баба ми и дедо ми го зедоја – белото на кое пишуваше – надеж.
А за сестра ми остана зеленото на кое напишав – не заборавај на Македонија.
Тоа беа подароци со кои во наредната година ќе некој треба да се остварат вистински желби, со  надеж за подобра и посреќна иднина. Но никогаш не заборавај на  Македонија.
Гордана Димовска
 
 

 

 



























Comments

Popular posts from this blog

КОЈ Е СЛАВЕ НИКОЛОВСКИ – КАТИН?

Пишува: ДУШАН РИСТЕВСКИ-МАКЕДОН Славе Николовски – Катин, ѝ е познат на македонската и на меѓу¬народната културна и научна јавност со многубројните публицистички и научни трудови посветени, главно, на животот на Македонците во светот, но и на низа други аспекти поврзани со дијаспората, како и со литературата, културата, религијата, науката… Тој е роден на 19 август 1941 година во Преспа. Осумгодишно училиште завршил во Љубојно, а средно техничко училиште, Геодетски отсек и Филолошки факултет, група Англиски јазик и книжевност во Скопје. Две години студираше и на Вишата геодетска школа во Белград ако студент, замина во Канада, каде што остана четири години. Во Торонто се школуваше во Интернационалниот институт за англиски јазик и литература „Раерсон”. Извесен период работеше како геодет и пројави активност во македонската колонија во Торонто. Еден мандат во 1978 година беше генерален секретар на Црковната управа при Македонската православна црква „Св. Климент Охридски” во Торонто. П...

МАНАСТИРСКАТА ЦРКВА „СВ. АТАНАС“ И НЕЈЗИНОТО ЗНАЧЕЊЕ ЗА ЉУБОЈНО

ДЕЛ ОД ВИСТИНАТА ЗА ДОЛНА ПРЕСПА Покрај земјениот пат кој води од селото Љубојно кон црквата „Св. Петар и Павле“, на една височинка, се наоѓа црквата посветена на „Св. Атанасиј Велики“. Објектот претставува мала еднокорабна градба со тристрана апсида на исток и влез на западнат страна. Во поново време црквата е малтерисана. Сите преправки, според натписот врежан во малтерот над влезот од надворешната страна се направени во 1968 год.  Внатрешноста на црквата со олтарната преграда е поделена на наос и олтарен простор. Иконостасот со трите престолни икони се издига скоро до таванот. Иконите според натписите кои се наоѓаат на нив потекнуваат од 1929 година. Најважната содржина, со која го задржува вниманието црквата „Свети Атанас“, се остатоците на ѕидното сликарство врз источниот ѕид од олтарниот простор. Според стилските карактеристики како и според сочуваниот натпис ова сликарство потекнува од првите децении на 17 век.

МАКЕДОНСКИОТ ГЕНИЈ СО ГЛОБАЛЕН ПЕЧАТ ВО ФИЛМОТ

Филмот не е само приказна која ја гледаме тоа е огледало во кое човештвото се гледа и преиспитува.Филмот е молк што зборува светлина што боли а вистина што не се заборава. Еден добар филм не ти нуди одговор туку ти поставува прашање што не престанува да те следи.И за крај филмот е уметност да ја кажеш најтешката вистина и да ја претвориш во убавина - Симе Младеновски. MT – долго време сте во медиумскиот свет и постигнувате големи успеси, ве нарекуваат гениј, но како беше почетокот, како дојде до тоа да навлезете во филмската уметност? Симе - Македонскиот гениј со глобален печат во филмот.Се се ќ авам на деновите кога со трепет ги чекав неделните филмови на телевизија, a потоа и сам почнав да експериментирам со камера и монтажа. Се почна како хоби но потоа сфатив дека тоа ќе биде мојот животен пат  и идна моја професија.И така беше тоа е како некоја зависност која се повеќе те тера да креираш голем наплив на идеи имаш секогаш низ глава и секогаш си велиш оваа е најдобра, но не баш...