Skip to main content

БЕЛИЧАНСКИТЕ ВОДАРКИ

Автор: Ванѓелко Лозаноски
На мајка ми Бевцена, на сестра ми Илинка и сите жени од Белица.
Во чест на возобновената селска чешма во Белица Кичевска
Крај чешмата, под црквата, Свети ЃОРЃИЈА-недалеку од сред селото. Чешмата за заљубените девојки и невести.

Везеа со срмен и златен конец
 Длабоко во ѕвездените ноќи, 
На месечина, кандило и ламба. 
Везеа со љубов и занес.
Везеа руба за себе, за своето љубено момче
Со љубов, бескрајна неизмерна
Бистра како бистрите 
Бисерни белички извори.
Везеа дарови за татко,мајка брат и сетра
Очите им блескаа со сончевина 
Везеа дарови со денови, месеци 
и години за свадба за мајка и свекрва, 
за татко и свекор за мили девери.
Се будеа со песната на петлите
Со првите сончеви зраци
Крај огледало 
Со занес и милина чешлаа 
долги и бујни коси
Со раце ги мреса
Со цветови ги китеа.
Да бидат поубави и посјајни
и од сјајот на Сонцето 
Порумени и од руменото јаболко.
Која да биде прва на селската чешма 
За девојките кои лееја вода
Во дулиња и бардиња,
Тука полетуваа мо
мчињата
По своите мили и сакани
Љубовна опојна магија
Носеше бистрата вода
За заљубените.
Која прва ќе му подаде барде
На непознатиот убав
делија да се освежи 
Со ладната вода.
А тој да ја грабне како самовила
На белиот коњ
Се китеа и гиздеа со сребрен
и позлатен накит, 
со везби и изведби
Која да биде поубава,
меѓу најубавите. 
А сите беа убави
Посакуваше секоја 
да биде помудра
Која да биде повесела. 
Која да биде нагиздена 
Која ќе понесе најубав цвет
Која ќе има најдолга 
Исплетена плетенка.
Која во зорите да биде попрва 
крај чешмата, која да налее
бистра вода која ќе ги опои 
огрее момчињата со својот 
Магичен поглед
Која, да надмудри,

Секоја за себе беше и огледало 
и сонце и магија.



Comments

Popular posts from this blog

МАНАСТИРСКАТА ЦРКВА „СВ. АТАНАС“ И НЕЈЗИНОТО ЗНАЧЕЊЕ ЗА ЉУБОЈНО

ДЕЛ ОД ВИСТИНАТА ЗА ДОЛНА ПРЕСПА Покрај земјениот пат кој води од селото Љубојно кон црквата „Св. Петар и Павле“, на една височинка, се наоѓа црквата посветена на „Св. Атанасиј Велики“. Објектот претставува мала еднокорабна градба со тристрана апсида на исток и влез на западнат страна. Во поново време црквата е малтерисана. Сите преправки, според натписот врежан во малтерот над влезот од надворешната страна се направени во 1968 год.  Внатрешноста на црквата со олтарната преграда е поделена на наос и олтарен простор. Иконостасот со трите престолни икони се издига скоро до таванот. Иконите според натписите кои се наоѓаат на нив потекнуваат од 1929 година. Најважната содржина, со која го задржува вниманието црквата „Свети Атанас“, се остатоците на ѕидното сликарство врз источниот ѕид од олтарниот простор. Според стилските карактеристики како и според сочуваниот натпис ова сликарство потекнува од првите децении на 17 век.

КОЈ Е СЛАВЕ НИКОЛОВСКИ – КАТИН?

Пишува: ДУШАН РИСТЕВСКИ-МАКЕДОН Славе Николовски – Катин, ѝ е познат на македонската и на меѓу¬народната културна и научна јавност со многубројните публицистички и научни трудови посветени, главно, на животот на Македонците во светот, но и на низа други аспекти поврзани со дијаспората, како и со литературата, културата, религијата, науката… Тој е роден на 19 август 1941 година во Преспа. Осумгодишно училиште завршил во Љубојно, а средно техничко училиште, Геодетски отсек и Филолошки факултет, група Англиски јазик и книжевност во Скопје. Две години студираше и на Вишата геодетска школа во Белград ако студент, замина во Канада, каде што остана четири години. Во Торонто се школуваше во Интернационалниот институт за англиски јазик и литература „Раерсон”. Извесен период работеше како геодет и пројави активност во македонската колонија во Торонто. Еден мандат во 1978 година беше генерален секретар на Црковната управа при Македонската православна црква „Св. Климент Охридски” во Торонто. П...

ТЕАТАРСКИ СПЕКТАКЛ КОЈ ГО ЗАПАЛИ СВЕТИ НИКОЛЕ

Театарската претстава „Хај-Фај сватови“ ги крена сите на нозе – публика во транс и брилијантна глума која ќе се памети! ​Свети Николе беше центар на вистинска уметничка магија и театарски триумф! Во атмосфера преполна со емоции, смеа и громогласни аплаузи, театарската претстава „Хај-Фај сватови“ го доживеа својот врв, оставајќи ја публиката без здив и на нозе. Тоа не беше само обична театарска претстава – тоа беше вистинска културна експлозија која покажа колку силно бие срцето на македонската уметност. ​Уште со првите минути и подигањето на завесата, сценската енергија ја исполни салата до последното место. Претставата „Хај-Фај сватови“, која на маестрален начин ги испреплетува традицијата, модерното време, хуморот и живописните човечки судбини, успеа да допре до срцето на секој еден гледач. Актерски ансамбл кој доминираше на сцената ​Оваа театарска бајка ја носеше феноменална актерска екипа која покажа врвна професионалност, харизма и брилијантен уметнички израз: ​Габи ја...