Skip to main content

БЕЛИЧАНСКИТЕ ВОДАРКИ

Автор: Ванѓелко Лозаноски
На мајка ми Бевцена, на сестра ми Илинка и сите жени од Белица.
Во чест на возобновената селска чешма во Белица Кичевска
Крај чешмата, под црквата, Свети ЃОРЃИЈА-недалеку од сред селото. Чешмата за заљубените девојки и невести.

Везеа со срмен и златен конец
 Длабоко во ѕвездените ноќи, 
На месечина, кандило и ламба. 
Везеа со љубов и занес.
Везеа руба за себе, за своето љубено момче
Со љубов, бескрајна неизмерна
Бистра како бистрите 
Бисерни белички извори.
Везеа дарови за татко,мајка брат и сетра
Очите им блескаа со сончевина 
Везеа дарови со денови, месеци 
и години за свадба за мајка и свекрва, 
за татко и свекор за мили девери.
Се будеа со песната на петлите
Со првите сончеви зраци
Крај огледало 
Со занес и милина чешлаа 
долги и бујни коси
Со раце ги мреса
Со цветови ги китеа.
Да бидат поубави и посјајни
и од сјајот на Сонцето 
Порумени и од руменото јаболко.
Која да биде прва на селската чешма 
За девојките кои лееја вода
Во дулиња и бардиња,
Тука полетуваа мо
мчињата
По своите мили и сакани
Љубовна опојна магија
Носеше бистрата вода
За заљубените.
Која прва ќе му подаде барде
На непознатиот убав
делија да се освежи 
Со ладната вода.
А тој да ја грабне како самовила
На белиот коњ
Се китеа и гиздеа со сребрен
и позлатен накит, 
со везби и изведби
Која да биде поубава,
меѓу најубавите. 
А сите беа убави
Посакуваше секоја 
да биде помудра
Која да биде повесела. 
Која да биде нагиздена 
Која ќе понесе најубав цвет
Која ќе има најдолга 
Исплетена плетенка.
Која во зорите да биде попрва 
крај чешмата, која да налее
бистра вода која ќе ги опои 
огрее момчињата со својот 
Магичен поглед
Која, да надмудри,

Секоја за себе беше и огледало 
и сонце и магија.



Comments

Popular posts from this blog

МАКЕДОНСКИОТ ГЕНИЈ СО ГЛОБАЛЕН ПЕЧАТ ВО ФИЛМОТ

Филмот не е само приказна која ја гледаме тоа е огледало во кое човештвото се гледа и преиспитува.Филмот е молк што зборува светлина што боли а вистина што не се заборава. Еден добар филм не ти нуди одговор туку ти поставува прашање што не престанува да те следи.И за крај филмот е уметност да ја кажеш најтешката вистина и да ја претвориш во убавина - Симе Младеновски. MT – долго време сте во медиумскиот свет и постигнувате големи успеси, ве нарекуваат гениј, но како беше почетокот, како дојде до тоа да навлезете во филмската уметност? Симе - Македонскиот гениј со глобален печат во филмот.Се се ќ авам на деновите кога со трепет ги чекав неделните филмови на телевизија, a потоа и сам почнав да експериментирам со камера и монтажа. Се почна како хоби но потоа сфатив дека тоа ќе биде мојот животен пат  и идна моја професија.И така беше тоа е како некоја зависност која се повеќе те тера да креираш голем наплив на идеи имаш секогаш низ глава и секогаш си велиш оваа е најдобра, но не баш...

КОЈ Е СЛАВЕ НИКОЛОВСКИ – КАТИН?

Пишува: ДУШАН РИСТЕВСКИ-МАКЕДОН Славе Николовски – Катин, ѝ е познат на македонската и на меѓу¬народната културна и научна јавност со многубројните публицистички и научни трудови посветени, главно, на животот на Македонците во светот, но и на низа други аспекти поврзани со дијаспората, како и со литературата, културата, религијата, науката… Тој е роден на 19 август 1941 година во Преспа. Осумгодишно училиште завршил во Љубојно, а средно техничко училиште, Геодетски отсек и Филолошки факултет, група Англиски јазик и книжевност во Скопје. Две години студираше и на Вишата геодетска школа во Белград ако студент, замина во Канада, каде што остана четири години. Во Торонто се школуваше во Интернационалниот институт за англиски јазик и литература „Раерсон”. Извесен период работеше како геодет и пројави активност во македонската колонија во Торонто. Еден мандат во 1978 година беше генерален секретар на Црковната управа при Македонската православна црква „Св. Климент Охридски” во Торонто. П...

МАНАСТИРСКАТА ЦРКВА „СВ. АТАНАС“ И НЕЈЗИНОТО ЗНАЧЕЊЕ ЗА ЉУБОЈНО

ДЕЛ ОД ВИСТИНАТА ЗА ДОЛНА ПРЕСПА Покрај земјениот пат кој води од селото Љубојно кон црквата „Св. Петар и Павле“, на една височинка, се наоѓа црквата посветена на „Св. Атанасиј Велики“. Објектот претставува мала еднокорабна градба со тристрана апсида на исток и влез на западнат страна. Во поново време црквата е малтерисана. Сите преправки, според натписот врежан во малтерот над влезот од надворешната страна се направени во 1968 год.  Внатрешноста на црквата со олтарната преграда е поделена на наос и олтарен простор. Иконостасот со трите престолни икони се издига скоро до таванот. Иконите според натписите кои се наоѓаат на нив потекнуваат од 1929 година. Најважната содржина, со која го задржува вниманието црквата „Свети Атанас“, се остатоците на ѕидното сликарство врз источниот ѕид од олтарниот простор. Според стилските карактеристики како и според сочуваниот натпис ова сликарство потекнува од првите децении на 17 век.