Skip to main content

СЈАЈОТ И БЕДАТА НА СТАРИОТ ДАБ

Автор: Славко Крстевски

 Во пресрет на 25-ти октомври, денот што сакам да го прескокнам, а тој се закопал длабоко во МЕНЕ.
Беше самоник и самотник
изгубен во просторот и времето
без надеж и иднина
на работ од провалијата
на крајот од животот
долета неговата божица
го понесе во височините
го круниса во цар и крал
над сите цареви и кралеви
царуваше и кралуваше
со светот
со земјата
со вселената
гордо опстојуваше
на највисокиот рид
прв го здогледуваше изгрејсонцето
последен зајдисонцето
немаше толку висока планина
што ќе му го попречи недогледот
хоризонт не постоеше
сонцето изгреваше од земјата
зајдуваше во водата
со врвот беше закопан во небото
ѕвездите му беа на дофат
месечината во дланките
СЕ БЕШЕ НЕГОВО...
Долетаа ангелите
си ја зедоа божицата
одлетаа во височините
во бескрајот во рајот
во царството небесно...
го оставија
да гори во пеколот
црна бездна да го проголта
да го сотре со се коренот.
ИЗДРЖА
ама остана
САМОТНИК,
вресна, се струполи од тронот
се урниса се разнебиде
кога на пладнина го допре сонцето,
и почна да го спржува
болка го стегна го превитка
лисјата му овенаа му подгореа,
се најде на ветрометина
ветриштата го шибаа,
водеше борба со виулиците
со студенилата со мразиштата,
облачиштата мрачни го завиткаа во прегратките свои
молњите се вркрстуваа,
околу него и во него,
громовите трештеа
едни се одбиваат
други се забиваа
го растресуваа
го разгоруваа
го раскопуваа
го откорнуваа
го битисуваа
гранките му ги откинуваа.
НЕ СЕ ПРЕДАДЕ
ја дочува гранката со гнездото
и единственото пиленце во него
да го сокрива од грабливците стрвни
да го заштитува со попарените лисја
од лутата утринска слана
од пладневниот сончев припек
и со тие и такви лисја
со мајска утринска роса
да го оросува и напојува
да не биде со оџагорени очиња
и широко отворено клунче
цивкањето и цвилењето
да го претвори во песна
престрашноста во храброст
трепетот и тресењето во мир
крилцата да ги рашири
да ги размавта
да одлета и прелета
зад хоризонтот недогледен
да си го најди јатото изгубено
и дури тогаш ќе се откажи
и од гранката последна
и од гнездото на неа
ќе се предаде конечно
ќе престани да владее со светот
ќе престани со живеењето
ЌЕ МУ ОСТАНАТ САМО
КОРЕНИТЕ ДЛАБОКО
ЗАКОПАНИ ВО КАРПИТЕ
Г Р А Н И Т Н И.
(Искажано во еден здив помеѓу две воздишки).
Поемата е до збирката “Крикови“ на Славко Крстевски, објавена во 2014 година.


Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

МАКЕДОНСКИОТ ГЕНИЈ СО ГЛОБАЛЕН ПЕЧАТ ВО ФИЛМОТ

Филмот не е само приказна која ја гледаме тоа е огледало во кое човештвото се гледа и преиспитува.Филмот е молк што зборува светлина што боли а вистина што не се заборава. Еден добар филм не ти нуди одговор туку ти поставува прашање што не престанува да те следи.И за крај филмот е уметност да ја кажеш најтешката вистина и да ја претвориш во убавина - Симе Младеновски. MT – долго време сте во медиумскиот свет и постигнувате големи успеси, ве нарекуваат гениј, но како беше почетокот, како дојде до тоа да навлезете во филмската уметност? Симе - Македонскиот гениј со глобален печат во филмот.Се се ќ авам на деновите кога со трепет ги чекав неделните филмови на телевизија, a потоа и сам почнав да експериментирам со камера и монтажа. Се почна како хоби но потоа сфатив дека тоа ќе биде мојот животен пат  и идна моја професија.И така беше тоа е како некоја зависност која се повеќе те тера да креираш голем наплив на идеи имаш секогаш низ глава и секогаш си велиш оваа е најдобра, но не баш...
Post a Comment
Read more

КОЈ Е СЛАВЕ НИКОЛОВСКИ – КАТИН?

Пишува: ДУШАН РИСТЕВСКИ-МАКЕДОН Славе Николовски – Катин, ѝ е познат на македонската и на меѓу¬народната културна и научна јавност со многубројните публицистички и научни трудови посветени, главно, на животот на Македонците во светот, но и на низа други аспекти поврзани со дијаспората, како и со литературата, културата, религијата, науката… Тој е роден на 19 август 1941 година во Преспа. Осумгодишно училиште завршил во Љубојно, а средно техничко училиште, Геодетски отсек и Филолошки факултет, група Англиски јазик и книжевност во Скопје. Две години студираше и на Вишата геодетска школа во Белград ако студент, замина во Канада, каде што остана четири години. Во Торонто се школуваше во Интернационалниот институт за англиски јазик и литература „Раерсон”. Извесен период работеше како геодет и пројави активност во македонската колонија во Торонто. Еден мандат во 1978 година беше генерален секретар на Црковната управа при Македонската православна црква „Св. Климент Охридски” во Торонто. П...
Post a Comment
Read more

МАНАСТИРСКАТА ЦРКВА „СВ. АТАНАС“ И НЕЈЗИНОТО ЗНАЧЕЊЕ ЗА ЉУБОЈНО

ДЕЛ ОД ВИСТИНАТА ЗА ДОЛНА ПРЕСПА Покрај земјениот пат кој води од селото Љубојно кон црквата „Св. Петар и Павле“, на една височинка, се наоѓа црквата посветена на „Св. Атанасиј Велики“. Објектот претставува мала еднокорабна градба со тристрана апсида на исток и влез на западнат страна. Во поново време црквата е малтерисана. Сите преправки, според натписот врежан во малтерот над влезот од надворешната страна се направени во 1968 год.  Внатрешноста на црквата со олтарната преграда е поделена на наос и олтарен простор. Иконостасот со трите престолни икони се издига скоро до таванот. Иконите според натписите кои се наоѓаат на нив потекнуваат од 1929 година. Најважната содржина, со која го задржува вниманието црквата „Свети Атанас“, се остатоците на ѕидното сликарство врз источниот ѕид од олтарниот простор. Според стилските карактеристики како и според сочуваниот натпис ова сликарство потекнува од првите децении на 17 век.
1 comment
Read more