Skip to main content

МАКЕДОНСКИ МУДРОСТИ

Емилија Жупаноска
Нашиот народ е досетлив и изобилува со мудрости преку споредби на животинските особини со човечките карактеристики. Во басните најчесто се кријат големи вистини со метафорично знaчење. Еве дел од нив:

Верен како куче.
Итра како лисица.
Брз како зајак.
Бавен како желка.
Плашлив како зајак.
Се коти како зајак (многу се размножува)
Спремен како пушка.
Горделив како паун.
Убав како лебед.
Зборува како навиен (саат)
Го јаде црвот (грижи)
Повторува како папагал.
Пее како славеј (убаво)
Грачи како гавран (не пее убаво)
Слободен како птица.
Една ластовица не ја прави пролетта.
Oко соколово.
Висок како жирафа.
Досаден како мува.
Кроток како јагне (мирен)
Преде како маче, (се умилкува)
Страшен како волк.
Вредна како пчелка.
вредна како мравка
Плива како риба во вода (снаодлив)
Плива како риба на суво (неснаодлив)
Застанал како магаре на мост (инаетливост)
Трча како прле пред магаре (избрзлив)
Не умри магаре до зелена трева (одложување)
Не е важно колку млеко ќе дадете кравата, ако после тоа го клоцне.
Гладна кокошка просо сонува.
Нему и петлите му носат јајца (богат)
Позади добриот коњ се крева многу прашина.
Видела жабата го коваат копитото на коњот, и она ја кренала ногата.
Убавите круши свињите ги јадат (нееднаквост)
Подобро врапче во рака, отколку пиле на дланка (скромност, не лакомост)
Ако си овца секој ќе те стриже (наивност)
Не му се сите овци на број. (растевожен, нервозен)
Крокодилски солзи рони (плачко)
Има змија во џебот (скржав)
Му рекло магарето на зајакот имаш големи уши (потсмев за иста особина)
Колку чавки толку петки.
Се крие како змија нозете.
Уста има јазик нема, молчелив.
Волкот влакното си го менува, но не и навиките (табиет)
Рани куче да те лае (неблагодарност)
Ефтиното месо и кучињата не го јадат
Мачето и кучето вечерва заедно ќе спијат, (кога многу студи)
Кучето ни ја глода коската-ни ја дава (себичен,алчен)
Куче пред касапница (повторлива навика)

Comments

Popular posts from this blog

МАКЕДОНСКИОТ ГЕНИЈ СО ГЛОБАЛЕН ПЕЧАТ ВО ФИЛМОТ

Филмот не е само приказна која ја гледаме тоа е огледало во кое човештвото се гледа и преиспитува.Филмот е молк што зборува светлина што боли а вистина што не се заборава. Еден добар филм не ти нуди одговор туку ти поставува прашање што не престанува да те следи.И за крај филмот е уметност да ја кажеш најтешката вистина и да ја претвориш во убавина - Симе Младеновски. MT – долго време сте во медиумскиот свет и постигнувате големи успеси, ве нарекуваат гениј, но како беше почетокот, како дојде до тоа да навлезете во филмската уметност? Симе - Македонскиот гениј со глобален печат во филмот.Се се ќ авам на деновите кога со трепет ги чекав неделните филмови на телевизија, a потоа и сам почнав да експериментирам со камера и монтажа. Се почна како хоби но потоа сфатив дека тоа ќе биде мојот животен пат  и идна моја професија.И така беше тоа е како некоја зависност која се повеќе те тера да креираш голем наплив на идеи имаш секогаш низ глава и секогаш си велиш оваа е најдобра, но не баш...

КОЈ Е СЛАВЕ НИКОЛОВСКИ – КАТИН?

Пишува: ДУШАН РИСТЕВСКИ-МАКЕДОН Славе Николовски – Катин, ѝ е познат на македонската и на меѓу¬народната културна и научна јавност со многубројните публицистички и научни трудови посветени, главно, на животот на Македонците во светот, но и на низа други аспекти поврзани со дијаспората, како и со литературата, културата, религијата, науката… Тој е роден на 19 август 1941 година во Преспа. Осумгодишно училиште завршил во Љубојно, а средно техничко училиште, Геодетски отсек и Филолошки факултет, група Англиски јазик и книжевност во Скопје. Две години студираше и на Вишата геодетска школа во Белград ако студент, замина во Канада, каде што остана четири години. Во Торонто се школуваше во Интернационалниот институт за англиски јазик и литература „Раерсон”. Извесен период работеше како геодет и пројави активност во македонската колонија во Торонто. Еден мандат во 1978 година беше генерален секретар на Црковната управа при Македонската православна црква „Св. Климент Охридски” во Торонто. П...

МАНАСТИРСКАТА ЦРКВА „СВ. АТАНАС“ И НЕЈЗИНОТО ЗНАЧЕЊЕ ЗА ЉУБОЈНО

ДЕЛ ОД ВИСТИНАТА ЗА ДОЛНА ПРЕСПА Покрај земјениот пат кој води од селото Љубојно кон црквата „Св. Петар и Павле“, на една височинка, се наоѓа црквата посветена на „Св. Атанасиј Велики“. Објектот претставува мала еднокорабна градба со тристрана апсида на исток и влез на западнат страна. Во поново време црквата е малтерисана. Сите преправки, според натписот врежан во малтерот над влезот од надворешната страна се направени во 1968 год.  Внатрешноста на црквата со олтарната преграда е поделена на наос и олтарен простор. Иконостасот со трите престолни икони се издига скоро до таванот. Иконите според натписите кои се наоѓаат на нив потекнуваат од 1929 година. Најважната содржина, со која го задржува вниманието црквата „Свети Атанас“, се остатоците на ѕидното сликарство врз источниот ѕид од олтарниот простор. Според стилските карактеристики како и според сочуваниот натпис ова сликарство потекнува од првите децении на 17 век.