Skip to main content

ВРАЌАЊЕ

Се приближуваше крајот на училишниот одмор во Викторија. Децата се подготвуваа за почеток на новата училишна година. Некои го очекуваа со возбуда и радост, други со разочарување. Кате и Петар само што дојдоа од Македонија а требаше да почнат во ново училиште, во нова земја. Тие беа возбудени но и со малку страв за тоа како ќе се снајдат во новата средина.
Нивните родители Стевче и Менка ги охрабруваа дека се ќе биде во ред, само ќе земе време дури да го совладаат англискиот јазик.

Кате секој ден и досадуваше на тетка и Маре која беше родена во Австралија, да ја учи  англиски. Беше вредна и брзо запамтуваше нови зборови. Покрај неа и Петар се придружуваше а тој уште побрзо научи да чита на англиски. Тој често ја задеваше својата сестра дека е подобар од нејзе но дека исто така побрзо чита и на Македонски од неа. На тоа Кате брзо му одвраќаше: -  Е ајде да те видам помножи 9 со 9? Ааааа гледаш дека не можеш! Тапа си по математика. А јас секогаш добивав најдобра оценка во училиштето дури живеевме во Битола. Но ајде ќе видиме кој ќе ја добие највисоката оценка во овдешното училиште. Само што не сме почнале. И кој ќе добие највисока оценка, тој ќе добие нова игра од мама и тато...Што велиш на тоа? - рече Кате.
-              Е верувај дека јас ќе бидат тоа, и врати Петар и почнаа да се смее.
Другиот ден станаа рано, се облекоја во училишната униформа која беше црвена со црно. Нивните родители ги зедоја за рака и пешки се упатија до новото училиште за првпат.
Им одзеде 10 минути пешачење и тоа ги радуваше многу што најдоа куќа блиску до училиштето. Кога стигнаа таму, беше вистински метеж во сообраќајот. Многу родители кои живееја подалеку, мораше да доаѓаат со коли и да бараат паркинг во близина.  За безбедно да поминат децата преку улица, стоеше жена облечена во бело и со знак Стоп. Таа беше задолжена да ги запира колите кога требаше да преминат децата преку улица за в училиште.
Ете тоа беше нешто ново за фамилијата Стојановски. Влегоја сите заедно во спортската сала каде требаше сите ученици да се соберат. Така им почнуваше првиот час. Децата испоседнаа на паркетот и слушаа како ги поздравува директорката на училиштето. Набрзо се пушти и химната. Е не беше македонската. Во тој момент се забележаа солзи во очите на Стевче и Менка. Кате тоа го забележа и тивко ја праша мајка си: -  “Мамо зошто плачеш?“
-              Ах, не е ништо тоа Кате, не грижи се. Ете се расплакав од среќа што почнуваш на училиште.
Откако заврши церемонијата, Кате и Петар влегоа во својата училница а нивните родители се упатија дома. Менка се уште плачеше. Стевче ја запраша: - “Што ти е“?
-              Не сакав да и кажам на Кате зошто плачам но тебе ќе ти кажам. Ме фати голема тага кога наместо македонската слушав туѓа химна. Моите деца ќе учат под знамето на Австралија...Колку ли ќе се отуѓеме од родниот крај? Ќе го заборават ли македонскиот јазик? Ете тоа ме плаши.
-              „Ќе видиме како ќе биде, ако и на децата не им се допадне овде, ќе се вратиме назад“ – одговори Стевче, можеби повеќе да ја утеши и смири.
***

Изминаа пет години од доселувањето на фамилијата Стојановски во Мелбурн. Кате и Петар добро напредуваа во училиштето но им недостигаа другарчињата од Македонија. За нивните родители беше уште потешко, посебно за Менка. Така тие одлучија да се вратат повторно во Македонија и да бидат со своите најблиски, да живеат под македонското знаме и да ја слушаат македонската химна.

Добитник на Прличева награда, Расказ на годината за 2016 година
при литературниот конкурс распишан од Литературното друштво “Григор Прличев“, Сиднеј
Macedonian timeline

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

МАНАСТИРСКАТА ЦРКВА „СВ. АТАНАС“ И НЕЈЗИНОТО ЗНАЧЕЊЕ ЗА ЉУБОЈНО

ДЕЛ ОД ВИСТИНАТА ЗА ДОЛНА ПРЕСПА Покрај земјениот пат кој води од селото Љубојно кон црквата „Св. Петар и Павле“, на една височинка, се наоѓа црквата посветена на „Св. Атанасиј Велики“. Објектот претставува мала еднокорабна градба со тристрана апсида на исток и влез на западнат страна. Во поново време црквата е малтерисана. Сите преправки, според натписот врежан во малтерот над влезот од надворешната страна се направени во 1968 год.  Внатрешноста на црквата со олтарната преграда е поделена на наос и олтарен простор. Иконостасот со трите престолни икони се издига скоро до таванот. Иконите според натписите кои се наоѓаат на нив потекнуваат од 1929 година. Најважната содржина, со која го задржува вниманието црквата „Свети Атанас“, се остатоците на ѕидното сликарство врз источниот ѕид од олтарниот простор. Според стилските карактеристики како и според сочуваниот натпис ова сликарство потекнува од првите децении на 17 век.
1 comment
Read more

КОЈ Е СЛАВЕ НИКОЛОВСКИ – КАТИН?

Пишува: ДУШАН РИСТЕВСКИ-МАКЕДОН Славе Николовски – Катин, ѝ е познат на македонската и на меѓу¬народната културна и научна јавност со многубројните публицистички и научни трудови посветени, главно, на животот на Македонците во светот, но и на низа други аспекти поврзани со дијаспората, како и со литературата, културата, религијата, науката… Тој е роден на 19 август 1941 година во Преспа. Осумгодишно училиште завршил во Љубојно, а средно техничко училиште, Геодетски отсек и Филолошки факултет, група Англиски јазик и книжевност во Скопје. Две години студираше и на Вишата геодетска школа во Белград ако студент, замина во Канада, каде што остана четири години. Во Торонто се школуваше во Интернационалниот институт за англиски јазик и литература „Раерсон”. Извесен период работеше како геодет и пројави активност во македонската колонија во Торонто. Еден мандат во 1978 година беше генерален секретар на Црковната управа при Македонската православна црква „Св. Климент Охридски” во Торонто. П...
Post a Comment
Read more

ONE HUNDRED AND TWENTY YEARS SINCE MACEDONIA'S PARTITION (21) - By Slave Nikolovski - Katin

ONE HUNDRED AND TWENTY YEARS SINCE MACEDONIA'S PARTITION (21)      PART OF THE BOOK   “SELECTED PAPERS FOR MACEDONIA” BY SLAVÉ KATIN In the history it is noted that the Macedonian people from the Aegean part of Macedonia, together with all its ethnic brethren from Macedonia in 1903 rose to a rebellion to fight for their freedom and an independent Macedonian state. Only ten years later Macedonia was brutally attacked, occupied and divided from its neighbors Greece, Serbia and Bulgaria, and later from Albania; division confirmed by the European great powers, of August 10, 1913, with the Treaty of Bucharest. It is known that the Macedonians existed in 1912 and in 1913. In fact, the whole world knew that the Macedonians existed even before, since read about them in history books and other information media. The whole world read about the Ilinden Uprising of 1903 and how the Macedonian people are trying to get rid of the yoke. Today we have hundreds of newspaper clip...
Post a Comment
Read more