Skip to main content

ИЗЛЕЗЕ ОД ПЕЧАТ НОВИОТ БРОЈ НА СПИСАНИЕТО „ПОВОД 77“ ВО СИДНЕЈ



Македонското литературно друштво „Григор Прличев“ од Сиднеј го објави јунскиот бр. 77 од списанието „Повод“ кое е наменето за литература и култура. Новиот број на сисанието „Повод 77“  е издание за литература, култура, историја и општествени прашања. Него го издава Македонското литературно друштво „Григор Прличев“.


Бројот 77 на списанието „Повод“ е посвете на познатата поетеса Mилица Паулус. Таа е македонска писателка и поетеса, родена во Кавадарци, а долги години живее и твори во Германија. Милица е двојазичен автор, пишувајќи на македонски и германски јазик, со богато творештво насочено кон возрасните, но и кон децата и младината

Mилица Паулус е член на Друштвото на писателите во Германија, член на Германската академија за писатели, член на Здружението на просветни работници. Исто така, таа е мотиватор за пишување и читање, организатор на литературни настани, литературен агент и литературен критичар. Повеќе децении го негува и афирмира македонскиот јазик и литература, а со тоа ја афирмира Република Македонија. Пишува двојазично: на македонски и германски јазик. Твори проза, поезија, хаику поезија, афоризми, колумни и научни дела. Пишува литература за деца, млади и возрасни. Затоа Милица има добиено награди и признанија од Македонија, Германија, Швајцарија, Австрија, Бугарија, Русија, Англија, Белорусија, Србија, Франција и Индија.

Во продолжение во овој број е поместено дел од творештвото на Милица Паулус и тоа песните: „Заспани љубовници“, „Ех колку сакам“, „Јас сум процес“, „Апстракна картографија“,  и „Песна за високиот дух-Григор Прличев“.

Посебен простор во овој број на Повод е посветен на  текстот „Одбележани 165 години од „Зборникот на браќата Миладиновци“. Тоа е епохално дело и живиот глас на Македонците. Меѓу другото, во него се вели дека Зборникот на браќата Миладиновци е сведоштво за народната мудрост, традиција и идентитет, зачувани низ времето благодарение на нивната посветеност, визија и љубов кон народното творештво и Македонија.    

Теекстот „Кој беше Стојан Христов“(1898 – 1996)  од Иван Трпоски.е огледало за познатиот и признат Македонец од Егејска Македонија, роден во село Кономлади, Костурско, кој е американски писател, публицист, новинар и сенатор. Во продолжение Иван Трповски ја претставува својата песна „Пазарки“, а Саво Костадиновски „Песназа Душа(н), Исто така се поместени четири песни од Розита Христовска и тоа„ „По патот на коренот“, „Доста е“, „Ем гали, ем боли“ и „Копачи на злато“.

Посебен простор е посветен на текстот „Голем удар против грчката пропаганда во егејскиот дел на Македонија“ од  Александар Донски и на текстот за промоција на најновиот труд на нашата еминетна историчарка проф. д-р Виолета Ачкоска – „Македонија низ вековите“ од Фиданка Танаскова.

За одбележување е текстот на Иван Трпоски во врска со  Австралиско македонскиот театар од Сиднеј кој на сцена го постави најновото драмско дело од Душан Ристевски, комедијата „Клеопатра од Кравари“, како и текстот за  документарниот филм „Приказната за Силјан“ на македонската режисерка, Тамара Котевска, кој беше прикажан како дел од Сиднејскиот филмски фестивал 2026. 

Исто така, се одбележани инфомациите за одржувањето на заедничкиот концерт „Небо и Земја“, на кој настапија Црковниот хор „Св. Петка“ и Македонскиот спортски центар „Илинден“ во Рогдаел, КУД Илинден Ансамблот „Илинден“.и информацијата за одржувањето на годишен фолклорен концерт при што настапија сите осум фолклорни групи од истоименото Друштво.

Посебен проср во овој брј на Повод му е посветен на текстот на Гордана Димовска во врска со одбележувањето на Денот на македонскиот јазик со литературно читање и изложба на книги на МЛД Кочо Рацин – Мелбурн, како и на текстот на Фиданка Танаскова под наслов „Македонија – земја на Сонцето“,и на  прикажувањето на  документарниот филм „Кирил Донски – витезот од Македонија“. и на текстот на Виолета Ачкоска кој се однесува на  обележањето 50 годинишниот јубилеј на една пребогата музичка кариера, каква што е таа на професор Васил Атанасов.

Во продолжение на списанието „Повод 77“ е даден текстот “Каменот си тежи на Местото“ од Оливера Јоановска, текстот за книгата  „Во Австралија како дома“,(1992), на Славе Катин и текстот на Виктор Бивел во врска со Јазикот и негирањето на македонскиот етнички идентитет, труд презентиран на Конференцијата во 2021 на Меѓународната асоцијација на научници за геноцид, коорганизирана со Универзитетот во Барцелона Шпанија, како и на текстот за македонскиот јазик на Ристо Стефов од Канада. Посебно место е посветено за смртта на амбасадорот Мартин Треневски

На крај од списанието се дадени рубриките „Еден поет – една песна’  од Иван Тпоски кој ги претставува песните „На Гоце Делчев војводата“ и „Илинден за на век“ од Спасија Огненовска, како и  сопштението дека  Македонското литературно друштво „Григор Прличев“ од Сиднеј го организира својот традиционален награден конкурс за поезија и проза за возрасни и деца.


slave-nikolovski-katin

Пишува: СЛАВЕ КАТИН



Macedonian Timeline Australia

Comments

Popular posts from this blog

КОЈ Е СЛАВЕ НИКОЛОВСКИ – КАТИН?

Пишува: ДУШАН РИСТЕВСКИ-МАКЕДОН Славе Николовски – Катин, ѝ е познат на македонската и на меѓу¬народната културна и научна јавност со многубројните публицистички и научни трудови посветени, главно, на животот на Македонците во светот, но и на низа други аспекти поврзани со дијаспората, како и со литературата, културата, религијата, науката… Тој е роден на 19 август 1941 година во Преспа. Осумгодишно училиште завршил во Љубојно, а средно техничко училиште, Геодетски отсек и Филолошки факултет, група Англиски јазик и книжевност во Скопје. Две години студираше и на Вишата геодетска школа во Белград ако студент, замина во Канада, каде што остана четири години. Во Торонто се школуваше во Интернационалниот институт за англиски јазик и литература „Раерсон”. Извесен период работеше како геодет и пројави активност во македонската колонија во Торонто. Еден мандат во 1978 година беше генерален секретар на Црковната управа при Македонската православна црква „Св. Климент Охридски” во Торонто. П...

МАНАСТИРСКАТА ЦРКВА „СВ. АТАНАС“ И НЕЈЗИНОТО ЗНАЧЕЊЕ ЗА ЉУБОЈНО

ДЕЛ ОД ВИСТИНАТА ЗА ДОЛНА ПРЕСПА Покрај земјениот пат кој води од селото Љубојно кон црквата „Св. Петар и Павле“, на една височинка, се наоѓа црквата посветена на „Св. Атанасиј Велики“. Објектот претставува мала еднокорабна градба со тристрана апсида на исток и влез на западнат страна. Во поново време црквата е малтерисана. Сите преправки, според натписот врежан во малтерот над влезот од надворешната страна се направени во 1968 год.  Внатрешноста на црквата со олтарната преграда е поделена на наос и олтарен простор. Иконостасот со трите престолни икони се издига скоро до таванот. Иконите според натписите кои се наоѓаат на нив потекнуваат од 1929 година. Најважната содржина, со која го задржува вниманието црквата „Свети Атанас“, се остатоците на ѕидното сликарство врз источниот ѕид од олтарниот простор. Според стилските карактеристики како и според сочуваниот натпис ова сликарство потекнува од првите децении на 17 век.

МАКЕДОНСКИОТ ГЕНИЈ СО ГЛОБАЛЕН ПЕЧАТ ВО ФИЛМОТ

Филмот не е само приказна која ја гледаме тоа е огледало во кое човештвото се гледа и преиспитува.Филмот е молк што зборува светлина што боли а вистина што не се заборава. Еден добар филм не ти нуди одговор туку ти поставува прашање што не престанува да те следи.И за крај филмот е уметност да ја кажеш најтешката вистина и да ја претвориш во убавина - Симе Младеновски. MT – долго време сте во медиумскиот свет и постигнувате големи успеси, ве нарекуваат гениј, но како беше почетокот, како дојде до тоа да навлезете во филмската уметност? Симе - Македонскиот гениј со глобален печат во филмот.Се се ќ авам на деновите кога со трепет ги чекав неделните филмови на телевизија, a потоа и сам почнав да експериментирам со камера и монтажа. Се почна како хоби но потоа сфатив дека тоа ќе биде мојот животен пат  и идна моја професија.И така беше тоа е како некоја зависност која се повеќе те тера да креираш голем наплив на идеи имаш секогаш низ глава и секогаш си велиш оваа е најдобра, но не баш...